Wiersz - 2016.01.24
Cnót Duszy Pożoga
Jest miłość i jest Wielka Miłość,
Która płonie w sercu bez z zewnątrz przyczyny,
I tęskni za niczym co można w świecie znaleźć,
Co spływa łzami słodkimi, czara amrity.
Jest mądrość i jest Wielka Mądrość,
Która poświęci wszystko jak i samą siebie,
Która niszczy wszelkie ludzkie rozumy,
I jest jak Słońce paląco jasna, pewna i jedna.
Jest współczucie i jest Wielkie Współczucie,
Które nie zna zbyt wielkiej dla siebie ofiary,
Które samo siebie za innych co raz rozdziera.
Niebo innym przynosząc własną krwią i łzami.
Jest bezinteresowność i jest Wielka Bezinteresowność
Która cała sobą służy i siebie w koło rozdaje
Która żyje tylko dla szczęścia innych, siebie mając małą,
Co popiołem woli spłonąć niż czego dla siebie dotknąć.
Jest wybaczanie i jest Wielkie Wybaczanie,
Co nikogo nigdy naprawdę nie oceniło,
Co w każdego sercu tylko Boga widzi.
Niezmienne, bez odliczania, jak dziecko naiwne.
Jest służba i Wielka Służba,
Która nie wie co to nagroda lecz obowiązki
Która widzi tylko drugiego wzrastanie
Która ma dla siebie wzrok Nieskończoności.
Jest moc i jest Wielka Moc
Do znoszenia wszystkiego bez własnej skazy,
Do wierności Prawdzie w chwili upadku,
By nie przyjmować niczego co skażone fałszem.
Jest prawda i jest Wielka Prawda,
Co jest Nieskalana ponad światem i czasem.
Odwieczna, bowiem nigdy się nie zmienia,
Co bije blaskiem Chwały niczym milion słońc.
Są cnoty i są Wielkie Cnoty,
Których nie da się wyjaśnić psychologią,
Które nie wynikły z ewolucji czy kultury
Które jedynie w Boga sercu swe oparcie mają.
Są bogowie i jest Bóg-Absolut
Który jest każdej duszy tchnieniem
Który jest żarem powyższych Cnót
Co jest każdego w popiół unicestwieniem...
Jesteś Ty moja Ukochana Pani
Bóg-Absolut co Tak-do-mnie-Przyszedł,
Co słodko i czule objął me życie jak Matka matek,
Co dba o każdy mój dzień jak Boska Małżonka.
Tyś Koronę swoją na mnie założyła,
Niczym Boską Zbroję przeciw świata zepsuciu
I mówisz, że chcesz nosić na swym ciele
Co ze mnie w Cnót pożodze pozostanie popiół...
Swami P. SaiSiwa
